Prandaj është shumë i rëndë mohimi i datës 29.11.1944, jeta e 28 mijë dëshmorëve. Për Enver Hoxhën dhe suitën e tij kriminale antishqiptare, zhdukja nga harta e Shqipërisë së pavarur, bashkimi i saj me Federatën e Jugosllavisë si Republikë e 7-të e kësaj federate, ishte e ardhmja më e mirë, më e sigurt e kombit shqiptar. Populli gëzonte çiltër dhe besonte po ashtu, për një të ardhme lirie, me tërë zemër. Prandaj sot, bazuar në të vërtetat historike shkencore është koha për reflektim të thellë nga çdo shqiptar kudo që jeton, për historinë tonë në tërësi, si dhe në rastin konkret, edhe rreth kësaj date. Sikundër shtoj se nuk u ndala këtu në aspektin më katastrofal të kësaj date, si ditë e parë e vendosjes së diktaturës moniste më mizore të të gjitha kohërave në Shqipëri, diktaturës hoxhiste. Përsa i përket traktateve ose marrëveshjeve që mund të jenë lidhur në mes Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe Shqipërisë para datës së 7 prillit 1939, referohemi letrës që ju kemi drejtuar më 13 nëntor 1945 me anën e të cilës ju kërkojmë të na dërgoni kopjet e instrumentave të këtyre traktateve ose marrëveshjeve për të shikuar brendinë e tyre me qenë se shumica e arshivave të Ministrisë Punve të Jashtme të Shqipërisë është djegur ose grabitur nga okupatori. I ftuar në A2, historiani Romeo Gurakuqi u shpreh se më 29 nëntor 1944 E vërteta të detyron, thotë një fjalë latine, prandaj sot është në interes të çdo shqiptari, të raportit të tij me të vërtetën historike të kombit te vet të shtrojë pyetjen: A u çliruam vërtet ne shqiptarët, me datë 28 nëntor 1944? Ai, në këto fjalime do të krahasonte gjeniun e epikës së letrave tona me Vladan Gjeorgjeviçin, ish-kryeministrin serb në vitin 1913, që kishte kryer masakrat më të mëdha ndaj shqiptarëve dhe ishte shprehur se “shqiptarët, janë njerëz primitivë”. 28 nëntor 1944, çlirimi i Shqipërisë nga Gjermania naziste. Para shumë vitesh në 9 maj të vitit 2000, kur drejtoja arkivin e filmit, u kam dhënë njerëzve të presidencës, me kërkesën e tyre për materiale filmike, një xhirim anglez të 28 Nëntorit 1944 për ta shfaqur në sallën e Kongreseve ku kujtohej përfundimi i Luftës së Dytë Botërore. Ishte 28 nëntor 1944 dhe Buletini i Luftës Nacionalçl­irimtare i dedikohej kësaj dite të madhe. Kjo për shkak se gjatë kësaj kohe Shqipëria ka qënë e pushtuar nga Italia dhe si rrjedhojë shtetasit e asaj kohe në vend quheshin italianë. Copyright © 2021. Qeveria provizore Shqiptare ka pasur suksese me rëndësi në rindërtimin e Shtetit Demokratik në Shqipëri. 843, gjendet edhe nota e ardhur prej Departamentit të Shtetit në Uashington. Sipas tij, “lufta lufta kunder okupatorit degjeneroi në një luftë të përgjithshme civile”, “shkaktare e të cilës ishte PKSH, e drejtuar nga emisarë jugosllavë” dhe se kjo ndodhi,”për shkak të luftës për pushtet të gjeneral Enver Hoxha” dhe se “Partia Socialiste që ka dalë nga mitra e përgjakur e krimit të PPSH duhet të dalë jashtë ligji ose të rithemelohet”. Në të ajo quhet Parti e Punëtorëve dhe e Fshatarëve dhe se themelimi i saj “ishte një ngjarje e shënuar kjo për popullin t’onë, një e këthyer në historinë e këtij populli dhe një shtytje e madhe në rrugën e lirisë dhe të përparimit”. Kishin arritur të bindin zotërit e kësaj toke se nuk ekzistonte komb shqiptar. 35, ka hartuar dhe dërguar këtë notë: Kam nderin t’Ju njoftoj marrjen e letrës s’Uaj më datë 21 Nëntor 1945 që do të marrish hapa për korregjimin e fjalës lanun jasht “demokratic” si ishte shkruar në tekstin shqip të notës së Shteteve të Bashkuara mbi njohjen. Rilindja Demokratike. Shqipërija ka një regjim (sistem) të një partie, të Frontit Kombëtar, të një qënieje të krijuar rishtaz. Sipas kësaj Agjencie, Këshilli i Ministrave qe mbledhur në 10 nëntor dhe pati vendosur lidhjen e marrëdhënieve diplomatike midis dy vendeve. Vendosmërinë e tij për zhdukjen e pavarësisë së Shqipërisë dhe bashkimin e saj si Republikë e 7-të me Federatën Jugosllave, Enver Hoxha, do ta dëshmonte edhe nëpërmjet një letre te drejtuar Josif Broz Titos, lidhur me bashkimin e Shqipërisë me Jugosllavinë. Nëntitulli përdor fjalët “Në krye të programit: Mprojtja e Indipendencës dhe e integritetit tokësor të Shqipërisë”. Ka një influencë të fortë komuniste, por programi i përgjithshëm i Frontit nuk është posaçërisht komunist. Kronika sillej prej qarkut të Korçës. Që të përfitojë populli ynë me të vërtetë nga këto të drejta është e domosdoshme që mjetet materiale të pushtetit të mbeten gjithnjë në duart e masave të gjera të popullit punëtor, ashtu siç e prokllamoi dhe e sancionoi kryengritja popullore”. Sipas tyre, kufijtë e Shqipërisë do të caktoheshin pas luftës, në konferencën e Paqes. Datuar më 17 nëntor, për rastësi ditë e çlirimit të Tiranës prej pushtuesve gjermanonazistë, në arkivin e Ministrisë së Punëve të Jashtme të Shqipërisë, të renditur me numrin 33, ndodhet kjo shkresë e Harry Fultzit, e përkthyer nga punonjës të MPJ-së jozyrtarisht: Kam nderin me ju njoftue se në mesazhin e marrun më 16 Nëntor 1945, Qeverija e ime më ka kërkue që t’Ju njoftoj se mbasi arkivat e Shqipnis jan prishur dëshiron me ba disa modifikime në provisionin e notës adresue Z. S’Uaj më 11 nëntor 1945, mbi njohjen, si vijon: 1.Qeveria e Shteteve të Bashkuara, parashtron administratës s’Uaj që t’stabilizojnë kryesisht ligjet Ndërkombëtare që vijnë mej respektue vleftsinë e traktateve që kan hye prej qeverive të mëparshme dhe që nuk kanë skadue ligjërisht, dëshiron me nis me stabilizue marëdhënjet diplomatike po sa të marrin sigurimin e kërkueme në notën më 11 Nëntor, që zgjedhjet të bahen lirisht dhe liria e raporteve prej korrespondencave të shtypit. Një vit më pas, në 28-29 nëntor 1946, do të niste e tatëpjeta e demagogjisë dhe për të baraspeshuar atë shtimi i masës së dhunës. Në rast se disa nene në marrëveshjet ekzistente ndërmjet Shteteve të Bashkuara dhe Shqipërisë, ose vetë marrëveshje të veçanta, në opinionin e autoriteteve shqiptare lypin modifikim, pezullim deri në përfundim të marrëveshjeve të reja, ose dhanjen fund legalisht nga rrethanat ose për arësye tjera legjitime, kjo qeveri beson se të tilla hapa duhet të merren me pëlqim të përbashkët si rezultat negociatash ose lajmërimi në vend të nji veprimi të njianshëm repudimi. Marr këtë rast të shfaq nderimet e mia të larta. Dihet e kundërta: nga që mbeste në mënyrë të vijuar në kapërcimin e viteve shkollorë, pas një durimi të gjatë administrativ të Ministrisë së Arsimit në Tiranë, atij iu pre bursa. Qëllimi i këtij shkrimi është t’i paraqitim lexuesit këtë atmosferë me sipër hare dhe në brendësi pabesi politike, të krejt nëntorit 1945, një muaj i pazakonshëm për historinë e fatit tonë pas Luftës së Dytë Botërore. Për këtë gjë kam dhënë urdhër që ta korrektojnë me një shënim të veçantë në gazetë. Sot, ora më 9, u mblodh Këshilli Ministerial dhe, passi mori njoftim me kënaqësi vendosi të lidhë me njëherë marëdhënje diplomatike”. Thotë fjalë për fjalë: “Kam nderin të vërtetoj marjen e notës së Zotnis s’uaj në lidhje me njohnen e Qeveris s’onë Demokratike prej Qeveris së Shteteve të Bashkuara. Pas Jugosllavisë edhe Shqipërija pritet t’introduksojë shtetin republikan, porsa Asambleja e re Kushtetonjëse që do të zgjidhet ditën e djelë, do të mblidhet në Tiranë. Doemos ai që prej fundvjeshtës 1941 synohej për t’u arrestuar, por shumë më i kërkuari ishte Qemal Stafa). Problemi kryesor i jashtëm i Shqipërisë është ky i marrëdhënieve të saj me Greqin, e cila bën kërkesa për Shqipërin jugore. Kohët e fundit të këtij viti 2017 u bënë publike disa foto të porsanxjerra nga arkivat. 33 datë 17 nëntor 1945 dhe përgjegjen e juaj kësaj note më datë 23 Nandor 1945 përsa i përket konfirmimit të traktateve ndërmjet Shteteve të Bashkuara dhe Shqipërisë, unë kam nderin me ju bamun me dijtë se unë kam marrun instruksion nga Qeveria eme për me Ju komunikue mesazhin qi vijon: “Qeveria e Shteteve të Bashkuara është përpjekur me shpejtue vendosjen e marëdhënjeve diplomatike me regjimin e tashëm Shqiptar, prandaj, tue marrun parasysh shkatërimin e arkivave shqiptare, modifikoi kërkesën e saj origjinale që të konfirmohesh vleftshmënija e traktateve dhe marëveshjeve në fuqi ndërmjet shteteve të Bashkuara dhe Shqipërisë më 7 prill 1939 dhe kërkoi vetëm konfirmimin të teksteve të traktateve të veçantë ose të parimit të konsakruar në drejtësi ndërkombëtare në bazë të cilit respektohet validiteti i vazhdueshëm i traktateve që janë konkluduar nga qeveri të mëparshme dhe të cilat nuk kanë marrun fund legalisht. Nuk duhet të harrojmë asnjëherë se renditja në anën e drejtë të luftës së Dytë Botërore pati një rëndësi të veçantë për Shqipërinë. Dita e 28 nëntorit 1912 është e drejtë të festohet, por edhe kjo e Luftës së Dytë, e luftës së madhe duhet të shtohet. Gabimi ka rjedhur se është shtypur përkthimi shqip që më kini dërguar Zotnijs e juaj bashkangjitur me notën inglisht, dhe ku është harruar të vihet fjala demokratik, kurse në tekstin inglisht egziston. Regjimi i Enver Hoxhës e kishte përcaktuar këtë datë pa shumë diskutime më 29 nëntor 1944. Duke përfunduar ftoj çdo shqiptar, që në dritën e të vërtetave të pakundërshueshme të historisë dhe për hir të raportit me të vërtetën që duhet te kete njeriu i qytetruar te reflektojë rreth saj! Minoriteti grek atje, që arrin në 35 mijë vetë, ka të drejta të plota civile”. Ju falënderoj për kortezin dhe bashk punimin t’Uaj në kët çështje. Tito dhe PKJ, nëpërmjet lëvizjes së tyre jugosllave që themeluan në Tiranë, realizuan sa më sipër jo vetem duke përjashtuar tërësisht çështjen kombëtare nga programi i PKSH, por dhe duke imponuar anullimin e menjëhershëm të Marrëveshjes së Mukjes, injorimin dhe asgjësimin e Marrëveshjes së Bujanit, dërgimin e brigadave dhe divizioneve partizane të Shqipërisë në Kosovë me pretekstin e çlirimit të saj nga gjermanët.Por në të vertet ato hyne si pararojë e pushtimit të Kosovës nga divizionet serbo-malazeze dhe bashkautore në vendosjen e saj në administrim ushtarak nga Tito dhe masakrat e medha ndaj shqiptarëve, si masakra e Tivarit etj. Gënjeshtra e katërt: “—-me vendosjen e tij për luftë dhe me zgjuarsinë e tij politike ka qenë gjithnjë i dalluar në rolet më kryesore dhe udhëheqës. Pse them kështu? Por njëzetë e tetë nëntori 1944 qe më së pari një triumf i pushtetarëve të rinj, i fitimtarëve të kuq, të cilët patën luftuar me vetëmohim kundër pushtuesve dhe kishin gjithë të drejtat ta prisnin me brohori në kryeqytet në 29 nëntor lajmin e ardhur nga Shkodra se edhe ai qytet sapo ishte çliruar. Këtu më poshtë do të ndalem shkurtimisht në vendosjen e pushtimit serb, jugosllav, pas 28 nëntorit të vitit 1944, në Shqipëri. Letrat, artet ,muzika, folklori, prodhimet e tjera artistike jugosllave, do të mbushnin boshllëkun e krijuar me ndalimin e veprave letrare artistike të shkrimtarëve dhe artistëve shqiptarë, që nuk kishin mbështetur apo kishin kundërshtuar vendosjen e regjimit komunist në Shqipëri. Me përfshirjen e Shqipërisë si Republikë e 7-të e Federatës Jugosllave, përveç ëndrrës së vjetër të Serbisë, daljes së saj në Durrës, sipas tyre do të mirrte një zgjidhje përfundimtare edhe problemi i shqiptarëve të Kosovës në kuadrin Federatës së Jugosllavisë. Por përveç kësaj, për Berishën kjo ditë është dita më e zezë, sepse sipas tij, kjo ditë shënon ardhjen e komunistëve në pushtet. Dy ditë më vonë, me adresim për shtypin shqiptar dhe të huaj, e firmosur nga Fultz, renditur me numrin rendor 31, ja edhe njoftimi zyrtar, i përkthyer: I ndershëm Zoti Gjeneral-Kolonel Hoxha Qeverija e Shteteve të Bashkuara, mbasi e shqyrtojë kërkesën e autoriteteve Shqiptare për një njohje, më ngarkojë t’ju njoftoj gadishmërinë e sajë të hyjë në marrëdhënie diplomatike me regjimin e tanishëm të Shqipërisë. Rreth orës 21.30 të datës 28 nëntor 1944, Qamil Berberi, përgjegjës i njësitit gueril për pjesën lindore të rrugës së "Cakajve" ishte kthyer për në shtëpi për të marrë bukë për shokët. Komunistët stalinistë që ishin vendosur në tribunën e festimit me në krye Enver Hoxhën, një mesoburrë me pamje shumë të hijshme dhe buzëgaz, ndërsa përpara tyre bëhej një parakalim ushtarak e civil dhe në qiell fluturonin për t’i përshëndetur avionë luftarakë anglo-amerikanë, qenë futur në mes prej përfaqësuesve të misioneve ushtarake jo vetëm të Jugosllavisë apo Bashkimit Sovjetik, por mbi të gjitha të Britanisë së Madhe dhe të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Mirëpo edhe korrigjimi i Bashës është i pasaktë. E datuar në fund të tekstit sërish 8 nëntor 1945, gjendet bashkëngjitur edhe një dokument tjetër, i cili thotë: “Qeveria Demokratike e Shqipërisë vendosi të lidhë marëdhënie diplomatike me Bashkimin Sovjetik. Mundet me prapamendimin për ta bërë Shtëpinë e Bardhë bashkëpërgjegjëse në lojën politike të pushtetit të ri të Tiranës në justifikimin e diktaturës që po dinakërisht po instalohej. Qëllimi i parë dhe më kryesor ishte krijimi i kalit të trojës, pra i një partie dhe lëvizje jugosllave në Tiranë, të drejtuar dhe urdhëruar dhe përdorur prej tyre kundër çështjes shqiptare. Duke pasur parasysh këtë notë dhe dëshirën me vendet e tjera demokratike për të siguruar paqen dhe sigurinë, Qeveria Sovjetike vendosi të lidhij marëdhënje diplomatike me Shqipërinë dhe të shkëmbejë përfaqësues diplomatikë. Diktatori Hoxha fallsifikoi datën e çlirimit në mënyrë që, pas bashkimit si Republikë e 7-të me Federatën Jugosllave, Shqipëria do të festonte edhe ajo më 29 nëntor, së bashku me republikat tjera, jo Jajcën por Çlirimin e saj. Zgjedhjet në Shqipëri do të jenë të lira dhe duke qenë e kënaqur për këtë qeverija britanike tani është e përgatitur t’a njohë qeverinë e tanishme të Shqipërisë dhe të shkëmbejë me të përfaqësonjës diplomatikë. Me këtë dhunë dhe terror të egër ndaj shqiptarëve, Tito me vasalin e tij Enver Hoxha, me ushtritë e tyre partizane do të vazhdonin të ecnin me vendosmëri në zbatimin e doktrinës së Çubrilloviçit në Kosovë, por në një farë varjanti te saj edhe në veriun e Shqipërisë.Ata manu militari do të zhduknin çdo pengesë në rrugën e aneksimit të plotë të Kosovës si krahinë e Republikës së Serbisë, si dhe për asgjësimin e pavarësisë dhe bashkimin e Shqipërisë me Federatën e Sllavëve të Jugut, si Republikë e shtatë e saj.

Frasi Verbi Elettivi, Lavare Tenda Campeggio In Lavatrice, Quanto Costa Mantenere Un Akita, Grosso Frutto Tondo E Acquoso, Seconda Guerra Mondiale Schema Pdf,